Jak mówi legenda, bogini Atena sprzeczała się z bogiem Posejdonem o panowanie nad Atenami. Posejdon okazał swoją moc uderzając trójzębem o ziemię Akropolu, skąd natychmiast wytrysnęło źródło słonej wody. W odpowiedzi Atena zasadziła na gołej skale drzewo oliwne, które natychmiast wyrosło i wspaniale zakwitło. Posejdon uznał się za pokonanego, a święte drzewo oliwne Ateny przetrwało wszystkie ataki na Akropol. Wykopaliska dowiodły, że wznosząca się 156 m nad poziomem morza i 80 m nad
Atenami żółto-niebieska wapienna skała - Akropol Górne miasto - już 4 tysiące lat temu była zamieszkana. Wspaniałe budowle epoki starożytnej Grecji na Akropolu, których imponujące ruiny możemy dzisiaj podziwiać, zostały zbudowane na rozkaz Peryklesa. Od 461 roku p.n.e. był on dyk-tatorem Aten i naczelnym wodzem wojsk. Najpierw powstał Partenon - główna świątynia Ateny. Projekt wykonał Iktinos, Kallikrates nadzorował budowę, a Fidiasz ozdobił budowlę swoimi rzeźbami. Centralnym punktem świątyni był 13-met-rowy posąg Ateny, dłuta Fidia-sza, wykonany ze złota i kości słoniowej. W V wieku n.e. Par-tenon przekształcono w kościół chrześcijański. W 1456 roku Turcy zrobili tu meczet, w którym przechowywali zapasy prochu. Niemiecki porucznik rozkazał zniszczyć zgromadzony proch przez zrzucenie bomby. Wszystkie późniejsze próby od-budowy powstałych podczas' eksplozji zniszczeń, przyniosły tylko niewielki efekt. Po Partenonie zbudowano świątynię Ateny Nike. Architektem, który stworzył tę małą budowlę w stylu jońskim, był Kallikrates.
Świątynię stawiano około 16 lat. W tym czasie rozpoczęto budować Propyleje, dzieło Mnesik-lesa, które nigdy nie zostało ukończone. Budowa Erechtejo-nu również toczyła się z przeszkodami. W 431 roku p.n.e. wybuchła wojna i praca została wstrzymana. Dopiero wiele dziesiątków lat później, wiele lat po śmierci Peryklesa, została ukończona. W Erechtejonie znajdowało się źródło słonej wody Posejdona, drzewo oliwne Ateny i grób króla Kekropsa.